د عینیت فلسفه

عینیت فلسفه هغه فلسفي لیدلوری دی چې وايي حقیقت او واقعیت د انسان له فکر، احساس او باور څخه خپلواک وجود لري. د دې فلسفې له مخې، نړۍ داسې ده لکه څنګه چې ده، نه لکه څنګه چې موږ یې وینو یا احساسوو. یعنې که انسان شتون ولري یا نه، واقعیت خپل قوانین لري. په عینیت فلسفه کې څو مهمې مفکورې شاملې دي: لومړی، حقیقت خپلواک دی. یعنې حقیقت د انسان له نظره نه بدلېږي. دوهم، پوهه باید د شواهدو او تجربې پر بنسټ وي، نه یوازې د شخصي احساساتو پر بنسټ. درېیم، د علم موخه دا ده چې واقعیت هماغسې وپېژني لکه څنګه چې دی. دا فلسفه د ذهنیت فلسفه مخالفه ګڼل کېږي، ځکه ذهنیت وايي چې حقیقت تر ډېره د انسان له تجربې او احساساتو جوړېږي. په علمي څېړنو کې عینیت ډېر مهم ګڼل کېږي، ځکه دا مرسته کوي چې پایلې بې‌طرفه، دقیقې او تکرارېدونکې وي. خو ځینې فیلسوفان استدلال کوي چې بشپړ عینیت سخت دی، ځکه انسان تل د خپلې ژبې، کلتور او فکر له لارې واقعیت درک کوي. په لنډه توګه، عینیت فلسفه وايي: حقیقت له موږ څخه مخکې موجود دی، او زموږ دنده دا ده چې هغه په امکان تر حده سم وپېژنو، نه دا چې بدل یې کړ