د افغان اوانګریز دوهمه جګړه

د افغان او انګریز دوهمه جګړه د افغانستان په تاریخ کې یو مهم پړاو بلل کېږي چې د ۱۸۷۸ او ۱۸۸۰ کلونو ترمنځ رامنځته شوه. دا جګړه د برتانوي هند او افغانستان ترمنځ د سیاسي او ستراتیژیکو موخو له امله پیل شوه، په ځانګړي ډول هغه سیالي چې د لویو قدرتونو ترمنځ د «لویې لوبې» په نوم یاده کېږي. جګړه هغه وخت پیل شوه چې انګریزانو غوښتل په افغانستان کې خپل نفوذ زیات کړي او د روسیې د پراخېدو مخه ونیسي. کله چې د افغانستان واکمن شیرعلي خان د انګریزانو غوښتنې ونه منلې، هغوی پر افغانستان برید وکړ. په لومړي سر کې انګریزي پوځونه د افغانستان ځینو برخو ته ننوتل او کابل ته هم ورسېدل. وروسته د ګندمک تړون لاسلیک شو چې له مخې یې افغانستان د خپلې بهرنۍ پالیسۍ یو څه واک انګریزانو ته وسپاره. خو د دې تړون پر ضد ولسي پاڅونونه پیل شول. په دې جګړه کې مهمه پېښه د میوند جګړه وه چې پکې افغان ځواکونو د ایوب خان تر مشرۍ لاندې پر انګریزانو ستره بریا ترلاسه کړه. دغه جګړه د افغانانو د مېړانې او مقاومت نښه ګڼل کېږي. وروسته له جګړو، انګریزانو بالاخره پرېکړه وکړه چې مستقیمه ولکه پر افغانستان ونه لري، خو د بهرنیو اړیکو کنټرول یې تر یوه حده وساته. په ټوله کې، د افغان او انګریز دوهمه جګړه د افغانستان د خپلواکۍ، مقاومت او ملي هویت یو مهم سمبول دی چې د هېواد په سیاسي تاریخ کې ژور اغېز پرېښی دی.