د دمشق په زندان کی. دوهمه برخه

د دمشق په زندان کې په دوهمه برخه کې د کیسې حالت لا پسې ژور او دردناک کېږي. اصلي کرکټر اوس د Damascus د زندان له سخت ژوند سره څه نا څه عادت شوی، خو ستونزې لا هم پای ته نه دي رسېدلې. د زندان ساتونکي له بندیانو سره سخت او ظالمانه چلند کوي، وهل ټکول او شکنجه دوام لري، او د خوړو کموالی او ناروغۍ د هغوی ژوند لا پسې ستونزمن کړی دی. بندیان که څه هم په ډېر سخت حالت کې دي، خو ورو ورو یو بل ته نږدې کېږي. هغوی خپلې کیسې او دردونه شریکوي او هڅه کوي یو بل ته تسلي ورکړي. د دوی ترمنځ یو ډول ورورولي پیدا کېږي، چې د ستونزو په زغملو کې ورسره مرسته کوي. ځینې بندیان له نا امیدۍ سره مخ کېږي، خو ځینې نور بیا د صبر او زغم بېلګې وي او نور هم هڅوي. اصلي کرکټر تل د خپل کور، کورنۍ او ازاد ژوند په اړه فکر کوي. دا یادونه ورته ځواک ورکوي چې له سختو حالاتو سره مقابله وکړي. کله ناکله داسې خبرې خپرېږي چې ښايي ځینې بندیان خوشې شي، او دا خبرې د ټولو په زړونو کې هیله پیدا کوي، که څه هم دا هیله تل پوره نه شي. په دې برخه کې لیکوال دا څرګندوي چې انسان حتی په تر ټولو سختو شرایطو کې هم کولی شي د امید، صبر او یووالي له لارې مقاومت وکړي. د زندان تیاره فضا سره سره، د ازادۍ هیله لا هم د بندیانو په زړونو کې ژوندۍ پاتې کېږي.