د لمر پل

زه د لمر د کلي پر لور روان یم. هلته هر سهار رڼا نوې خبرې کوي. غرونه د زرینو وړانګو جامې اغوندي. باد د خوشالۍ سندرې زمزمه کوي. هره لار د امید په رنګ ښکاري. ځمکه د لمر په تودو څپو کې ویښه وي. د زړه تیاره کونجونه رڼا پیدا کوي. هر قدم د ژوند نوې کیسه لیکي. اسمان لکه د مینې غېږه پراخه ښکاري. په ټوله کې دا سفر د رڼا او امید لور ته روان وي.