ژبپوهنه

د ژبپوهنه کتاب يا علم د ژبې د جوړښت، تاريخ، غږونو، مانا او د انسانانو ترمنځ د اړيکو د وسيلې په توګه د ژبې مطالعه کوي. ژبپوهنه دا څېړي چې ژبې څنګه رامنځته کېږي، څنګه بدلېږي او خلک يې څنګه کاروي. په ژبپوهنه کې د ژبې بېلابېلې برخې مطالعه کېږي، لکه غږپوهنه (فونېټکس)، صرف، نحو، ماناپوهنه او لهجې. غږپوهنه د تورو او غږونو طريقه بيانوي، نحو د جملو جوړښت څېړي، او ماناپوهنه د کلمو معنا تشريح کوي. کتابونه د ژبو د تاريخ او پرمختګ په اړه هم معلومات ورکوي. د بېلابېلو ژبو ترمنځ ورته والی، توپيرونه او د کلتور اغېزې هم پکې بيانېږي. همدارنګه ژبپوهنه د انسان د فکر، ټولنې او کلتور سره د ژبې اړیکه هم څېړي. دا علم د ژباړې، ادب، تعليم او د نويو ژبو د زده کړې لپاره ډېر مهم ګڼل کېږي. د ژبپوهان له نظره ژبه د انسان د هويت او کلتور مهمه برخه ده، او د ژبې ساتنه د يو ملت د فرهنګ ساتنه ګڼل کېږي. د ژبپوهنې اساسي هدف دا دی چې د ژبې اصول، جوړښت او پرمختګ وپېژني او د انسانانو ترمنځ د اړيکو او پوهې د تبادلې لاره نوره هم روښانه کړي.