پښتو شفاهي داستان

دا کتاب د پښتو ولسي ادب هغه برخه څېړي چې له خولې څخه خولې ته انتقالېږي، يعنې شفاهي (Oral) داستانونه. ليکوال پکې بيانوي چې پښتني ټولنه کې کيسې، افسانې، نکلونه او متلونه د خلکو د فکر، اخلاقو او تاريخ مهمه برخه پاتې شوې ده. په کتاب کې د شفاهي داستانونو ډولونه لکه ولسي کيسې، حماسي نکلونه، عشقي افسانې او اخلاقي داستانونه تشريح شوي دي. همدارنګه دا بيانېږي چې دا کيسې څنګه د خلکو تر منځ د تعليم، نصيحت او تفريح وسيله ګرځېدلې دي. ليکوال د شفاهي ادب ځانګړتياوې هم بيانوي، لکه سادګي، احساساتي رنګ، تکرار، او د ولسي ژوند انځور. همدارنګه د دې داستانونو د ليکلو او ساتلو اهميت ته هم اشاره شوې ده، ځکه ډېرې شفاهي کيسې د له منځه تلو له خطر سره مخ دي. د کتاب اساسي پيغام دا دی چې پښتو شفاهي داستانونه د پښتني کلتور ژوندی ميراث دی او د دې ساتنه د تاريخ، ادب او فرهنګ د بقا لپاره ضروري ده۔