پر لمانځه ولاړ وي، او بل سړي د دغه لمونځ کوونکي ومخته پر لوړ ځاي باندې تېر شي

دا کتاب د لمانځه د ادابو او د لمونځ کوونکي مخې ته د تېرېدو د حکم په اړه فقهي بحث کوي. پکې دا روښانه کېږي چې د لمانځه پر مهال د سترې (حایل) ایښودل سنت او مهم عمل دی. که لمونځ کوونکی ستره ولري، نو تر هغې هاخوا د چا تېرېدل د ممانعت لاندې نه راځي. لیکوال بیانوي چې د سترې پرته د لمونځ کوونکي مخې ته تېرېدل مکروه یا سخت منع عمل ګڼل کېږي. په ځینو روایتونو کې د داسې عمل د ګناه سخت بیان هم راغلی دی. کتاب دا هم تشریح کوي چې د لوړ ځای یا پورته سطحې له لارې تېرېدل هم د حکم له دایرې نه نه وځي. اصلي معیار د لمونځ کوونکي د مخې د حریم احترام دی، نه یوازې فزیکي خط. فقها اختلاف لري چې آیا ګناه یوازې پر تېرېدونکي ده که پر لمونځ کوونکي هم د سترې نه ایښودلو له امله. د اسلامي آدابو له مخې د عبادت ځای ته درناوی ډېر مهم بلل شوی دی. په پای کې نتیجه دا ورکوي چې د لمونځ کوونکي مخې ته بې ضرورته تېرېدل ناسم او د احتیاط خلاف عمل دی.