د مرګ وروسته پښېماني

د مرګ وروسته پښېماني هغه حالت ته ویل کېږي چې انسان د خپل ژوند د اعمالو په اړه د مرګ له راتلو وروسته د افسوس احساس کوي، خو بیا د اصلاح او بدلون فرصت نه وي. په اسلامي نظر کې مرګ د اخروي ژوند پیل دی او د عمل وخت پای ته رسېږي، نو ځکه انسان ته پکار ده چې د ژوند په دوران کې خپل اعمال سم کړي. کله چې انسان له دې دنیا څخه ولاړ شي، د هغه ټول نیک او بد عملونه ورسره پاتې کېږي او د قیامت په ورځ به د همدې اعمالو حساب ورکول کېږي. هغه کسان چې په دنیا کې یې نیک عملونه نه وي کړي، هلته به د سختې پښېمانۍ احساس کوي، خو بیا به د توبې او اصلاح موقع نه وي. محمد په خپلو احادیثو کې د مرګ یادولو او د اخرت لپاره د تیاری کولو سپارښتنه کړې ده، ځکه مرګ ناڅاپي راځي او انسان ته د فرصت وخت محدود وي. په ټوله کې، د مرګ وروسته پښېماني انسان ته دا درس ورکوي چې باید د ژوند هره لحظه په نیکو اعمالو تېره کړي، د خلکو حقونه وساتي او د الله تعالی عبادت ته توجه وکړي، څو په اخرت کې د افسوس او پښېمانۍ مخه ونیول شي