په مواته مځکه کی د یوه ورور سره دغه نور (4) وروڼه ورسره په دې ځمکه کې حق لري، او که نه؟

په دې رساله کې د موات (شاړې او بې‌مالکه) ځمکې د ملکیت او د وروڼو د حق مسئله څېړل شوې ده. لیکوال د اسلامي فقهې په رڼا کې بیانوي چې که یو شخص موات ځمکه په خپل زیار او لګښت آباده کړي او د ملکیت شرعي شرایط پوره کړي، نو هغه د همدې شخص ملکیت ګرځي. په دې صورت کې نور وروڼه یوازې د خپلوي او ورورولۍ له امله په دغه ځمکه کې حق نه لري. همدارنګه په کتاب کې د احیاي موات شرایط، د ملکیت د ثبوت لارې او د فقهاوو دلایل هم بیان شوي دي. په دې بحث کې دا هم روښانه کېږي چې که په ځمکه کې د نورو وروڼو مالي یا عملي ګډون موجود وي، یا ځمکه د میراث له لارې پاتې شوې وي، نو بیا هغوی هم د خپلې برخې مستحق ګرځي. لیکوال د مختلفو فقهي نظریاتو او دلایلو په وړاندې کولو سره د ملکیت او مشارکت حدود ټاکي. په پایله کې دا څرګندېږي چې د موات ځمکې حق د احیا، ملکیت او شرعي اسبابو له مخې ثابتیږي، نه یوازې د خپلوانو د اړیکې له امله. دا رساله د ځمکو د ملکیت او میراث اړوند فقهي مسایلو په پوهېدو کې مهم معلومات وړاندې کوي.