فزیکې تشخیص او د تاریخچې اخیستنه

فزیکي تشخیص او د تاریخچې اخیستنه د ناروغ د ارزونې مهمې برخې دي. تاریخچه اخیستنه د ناروغ د ستونزو او ناروغۍ په اړه معلومات راټولول دي. ډاکټر یا نرس د ناروغ اصلي شکایت ثبتوي. د ناروغۍ د پیل وخت او موده پوښتل کېږي. د پخوانیو ناروغیو تاریخ هم اخیستل کېږي. د درملو استعمال او حساسیتونه معلومېږي. د کورنۍ د ناروغیو سابقه ارزول کېږي. د ژوند طرز او عادتونه هم پوښتل کېږي. فزیکي تشخیص د ناروغ د بدن معاینه ده. په دې کې د ناروغ عمومي حالت ارزول کېږي. د بدن تودوخه، نبض، تنفس او د وینې فشار کتل کېږي. د معاینې لپاره لیدل، لمس کول، ټک وهل او اورېدل کارول کېږي. د زړه او سږو فعالیت ارزول کېږي. د نس او نورو غړو معاینه هم ترسره کېږي. فزیکي تشخیص د ناروغۍ په پېژندلو کې مرسته کوي. سمه تاریخچه د دقیق تشخیص بنسټ جوړوي. دواړه پروسې د درملنې د پلان لپاره مهمې دي. د ناروغ محرمیت او احترام باید وساتل شي. د معلوماتو دقیق ثبت ډېر اهمیت لري. په ټوله کې فزیکي تشخیص او تاریخچه اخیستنه د ناروغ د ارزونې او درملنې اساسي برخې دي.