دعوه ترمرور زمان اویاترنهي سلطاني وځنډوي

لنډیز (لس کرښې): دعوه په اسلامي فقه او قانون کې د حق غوښتلو لپاره مطرح کېږي. د مرورِ زمان (د وخت تېرېدل) له امله د دعوې د بندېدو مسئله د فقهاوو ترمنځ اختلاف لري. په اصل شریعت کې د حق دعوه د وخت په تېرېدو نه ساقطېږي. خو په عملي قضايي نظامونو کې د ثبوت او اسنادو د ضعیفېدو له امله محدودیتونه لګېدای شي. د ترهني یا سلطاني بندیزونو له امله د دعوې ځنډول هم د نظامي او اداري فیصلو پورې تړلي وي. دا ډول بندیزونه د عدالت د تطبیق لپاره موقتي کېدای شي. که شرعي حق ثابت وي، اصلًا باید ضایع نه شي. خو د نظم او ثبوت د ساتلو لپاره قانوني شرطونه ټاکل کېږي. د دې مسئلې حکم د قضایي نظام او شرایطو پورې تړلی دی. نو نه مرور زمان په اصل کې دعوه باطلوي، او نه ترهني سلطاني بندیز اصل شرعي حق ختموي، خو د عملي قانون له مخې محدودیتونه راتلای شي.