مخصوص اندام ته دواء ور واچوې روژه يې فاسدیږې کنه
کټګورۍ:
دیني او د پند کتابونه
چاپ کال:
1447
لیکوال: مولوي شریف الله
د کتاب لنډیز
لنډیز (لس کرښې): که د انسان په مخصوص اندام (شرمګاه) کې دوا واچول شي، د روژې حکم د فقهاوو له نظره تفصیل لري. که دوا تر داخلي حصې (مثلاً مثانه یا داخل بدن) ته ورسېږي، روژه فاسدېږي. که یوازې ظاهري استعمال وي او داخل ته نه ننوځي، روژه نه فاسدېږي. د ښځې او سړي دواړو لپاره همدا حکم تطبیقېږي. د حنفي فقهې له مخې، د داخل بدن ته رسېدونکی مایع روژه ماتوي. د علاج اړتیا په صورت کې د روژې ماتېدل جواز لري، خو قضا لازم وي. د احتیاط له مخې د روژې په حالت کې داسې علاج باید د شپې وشي. که شک وي چې دوا داخل ته نه ده رسېدلې، روژه نه ماتېږي. د طبی ضرورت او شریعي حکم توازن مهم دی. نو که دوا داخل ته ورسېږي روژه فاسدېږي، خو که یوازې ظاهري استعمال وي نه فاسدېږي.